Dlaczego brawa na Sprint Review nie są dobre?
Powód #1 Za ciężką pracę nagradza się ludzi pieniędzmi. Wykonywanie pracy to nic spektakularnego. Jeśli praca nie jest wykonywana i nie ma efektów, powinny pojawić się negatywne konsekwencje.
Powód #2 Ciężka praca oznacza tylko tyle, że zostały wykonane jakieś aktywności. Nie oznacza to, że był wytworzony Przyrost. Tym bardziej nie znaczy to, że Zespół Scrum dostarczył coś wartościowego.
Powód #3 W Przeglądzie Sprintu nie chodzi o prezentację jak na jakiejś konferencji. Chodzi o współpracę z interesariuszami. O zadawanie pytań, o dyskusję, o przegadanie postępów, planów, kontekstu produktu. Zobacz artykuł Sprint Review to nie Demo.
The Sprint Review is a working session and the Scrum Team should avoid limiting it to a presentation.
- Scrum Guide 2020
Ale brawa są super!
I tutaj zwykle pada argument, że wypada klaskać albo że brawa dobrze działają na motywację zespołu. Mam złe wieści. Motywacja zewnętrzna w pracy kreatywnej jest nieskuteczna. Dużo lepiej działa leadership, który prowadzi zespół w kierunku konkretnych celów. Wspierająca kultura organizacyjna i bezpieczeństwo psychologiczne. Poczucie autonomii i sprawczości. Rozwój umiejętności, nowe wyzwania. To są działające motywatory. Oklaski, darmowa pizza i expose dyrektora pod tytułem “jesteście najważniejsi” co najwyżej wywołają przewracanie oczami i nieszczery uśmiech.
Dwie historie Sprint Review z mojego doświadczenia
Historia #1 Tak wygląda Scrum
Kilka lat temu na szkoleniu w Gdańsku podczas przerwy podchodzi do mnie uczestnik i rozpoczyna się rozmowa.
- Krystian, teraz w końcu załapałem, o co chodzi w Scrumie. Wcześniej jak pytałem kolegę, to jakoś mi to nie pasowało.
- A co ten kolega powiedział?
- Pytałem, jak się pracuje w Scrumie, a on mówił, że za…biście. No to dobra, ale jak to wygląda? No wiesz, są takie spotkania co dwa tygodnie. Najpierw jest spotkanie, gdzie planujemy co się da zrobić. Ale my wiemy, że to i tak się nie uda. Bierzemy trochę tego, co nie zrobiliśmy wcześniej, trochę dokładamy i spotkanie się kończy. Każdy robi jakieś swoje taski. Na koniec tych dwóch tygodni jest spotkanie z menedżerami. My mówimy, że znowu się nie udało zrobić, a oni dają nam pizzę. Stary, jest za..biście.
- No tak, to nie brzmi jak Scrum, ale niestety w wielu firmach tak to działa.
Historia #2 W Scrumie chodzi o zadowolenie interesariuszy
Pracujemy z klientem od kilku miesięcy, jest dużo problemów. Proponujemy, że nasz Scrum Master przejmie zespół i spróbujemy przynajmniej w jednym zespole poukładać proces od wewnątrz. Nasz konsultant pojawia się w dzień, kiedy zespoły mają koniec Sprintu. Przychodzi kolej naszego zespołu na Sprint Review.
Prezentują mniej więcej taki stan: “Cel Sprintu nie osiągnięty. No to w tym User Story zrobiliśmy analizę. W tym mamy zatwierdzone ekrany. Tutaj prawie skończyliśmy development, ale to tak do końca nie działa. Aha, no i tę z poprzedniego Sprintu skończyliśmy, to w sumie możemy coś pokazać”. Piękny waterfall w odcinkach, ale szału nie ma. Interesariusze dziękują i klaszczą. Za co?
Idziemy na Sprint Retrospective. Scrum Master mówi coś w rodzaju: “Po tym, co widziałem na Sprint Review, myślę, że powinniśmy poważnie porozmawiać o kilku kwestiach. Na to odzywa się jeden z Developerów: “Ale o co ci chodzi? W Scrumie przecież chodzi o zadowolenie interesariuszy, a oni zawsze nam klaszczą!”. Kurtyna opada.
Podsumowanie
Nagradzanie ciężkiej pracy oklaskami jest niewłaściwe, ponieważ nie przekłada się bezpośrednio na wartościowy przyrost produktu ani realne efekty. Zamiast tego Sprint Review powinno być okazją do współpracy z interesariuszami, dyskusji nad postępami i planami, a nie jedynie prezentacją. Zewnętrzna motywacja, taka jak oklaski, nie jest skuteczna w pracy kreatywnej – lepiej sprawdzają się autonomia, rozwój, wsparcie przywództwa i kultura organizacyjna.
